Η φούσκα των ακινήτων με εικόνες

Η τεράστια πιστωτική επέκταση, λογω των ιστορικά χαμηλών επιτοκίων την τελευταία 5ετία στις περισσότερες χωρες (π.χ. στην Ευρωζώνη τα επιτόκια είναι σε χαμηλά 60 ετών), δηλ. στην πράξη τα φθηνά στεγαστικά, έχει οδηγήσει τις τιμές των ακινήτων (και τον δανεισμό των νοικοκυριών) στα ύψη.

Αυτη η διαρκής ανατίμηση των ακινήτων ιδιαίτερα από το 2000, επετρεψαν στα νοικοκυριά στις ΗΠΑ συνεχίσουν ακάθεκτα την κατανάλωσή τους, που χρηματοδοτουν μέσω του περίφημου "housing ATM" (δανεισμός έναντι της αξιας του σπιτιού τους, η οποία διαρκώς αύξαινε), παρά τη μείωση των πραγματικών τους εισοδημάτων (στασιμοι ονομαστικοι μισθοι) και το μηδενικό πλέον ποσοστό αποταμίευσης.

Σε κάποιες χώρες, όπως Αγγλία και Αυστραλία, η αγορά ακινήτων έχει αρχίσει να υποχωρεί απο το 2005, μετά απο σημαντική άνοδο. Ενώ η Ιαπωνία, μόλις τώρα αρχίζει να εξέρχεται από asset price deflation (βλ. μείωση τιμών ακινήτων -28% μεταξύ 1997-2005), πληρώνοντας ακόμα τις υπερβολές της δεκαετίας του 1980.

Υπάρχουν ενδείξεις ότι και η αγορά ακινήτων των ΗΠΑ, οπου τα ακίνητα σε καποιες περιοχές εχουν ανατιμηθεί ως και 100% απο το 2000 εως το 2005, έχει αρχίσει να επιβραδύνεται απο τα μέσα του 2005. Με τα τρεχοντα δεδομένα αναμένεται ύφεση από τα μέσα του 2006, μια και η κατανάλωση "λιανικής" αντιπροσωπεύει τα 3/4 της οικονομίας των ΗΠΑ.